Today is International Women’s Day on the calendar. In Finland, the celebration has been quite quiet, but in Albania it was a big day when we lived there.
Restaurants were filled with women who had reserved tables for their groups. Joy and chatter were at their peak as women celebrated, at least once a year.
I have many memories of Women’s Day meals. In these countries, eating together has a lot of meaning. Tuija Saralahti was a great colleague with whom we shared wonderful moments in Albania. One Women’s Day, we packed FIDA ´s jeeps full of women and drove one after the other through Tirana, to a restaurant on the other side of the city. Someone had managed to book us a table there. I remember the challenging drive behind Tuija, as the traffic was chaotic and the right of driving was for the one who reached first. On top of that, the cars were so full that the police would have had something to say to us. But I bravely followed Tuija with my own load. Tuija was known to be a good driver in our mission.
When we got there, we noticed that despite having a reservation, we got standing spot only in a packed restaurant. The wait was worth it and we finally got to enjoy the meal.
We felt that such shared moments had great meaning for the women of the neighborhood. They were involved in the women’s meetings of the church and we were able to bring unforgettable moments to their everyday lives. It has been more than three decades since the opening of Albania, which was closed, and time has also affected the women and their lives. Their self-esteem have increased.
Albanian women have also taken their place in church responsibilities. They play a significant role in reaching children and women with the gospel.
They have earned their roses on Women’s Day. God Bless you!
”God is my salvation; I will trust, and not be afraid; for the Lord is my strength and my song; he also is become my salvation. Therefore with joy shall you draw water out of the wells of salvation.” Isaiah 12: 2-3
Marja Toukola
Sot është Dita Ndërkombëtare e Gruas në kalendar. Në Finlandë, festimi ka qenë mjaft i qetë, por në Shqipëri ishte një festë e madhe kur jetonim atje.
Restorantet ishin plot me gra që kishin rezervuar tavolina për grupet e tyre. Gëzimi dhe bisedat ishin në kulmin e tyre ndërsa gratë festonin, të paktën një herë në vit.
Kam shumë kujtime nga vaktet e Ditës së Gruas. Në këto vende, të ngrënit së bashku ka shumë kuptim. Tuija Saralahti ishte një kolege e shkëlqyer me të cilën ndamë momente të mrekullueshme në Shqipëri. Një Ditë Gruaje, mbushëm fuoristradat FIDA plot me gra dhe udhëtuam njëra pas tjetrës nëpër Tiranë, drejt një restoranti në anën tjetër të qytetit. Dikush kishte arritur të na rezervonte një tavolinë atje. Më kujtohet udhëtimi sfidues pas Tuijës, pasi trafiku ishte kaotik dhe përparësia i takonte atij që arrinte i pari. Për më tepër, makinat ishin aq të mbushura sa policia do të kishte diçka për të na thënë. Por unë e ndoqa me guxim Tuijën me ngarkesën time. Tuija njihej si një shofere edhe më e mirë midis missionet.
Kur mbërritëm atje, vumë re se, pavarësisht se kishim bërë rezervim, na mbeti vetëm vendi për të qëndruar në këmbë në një restorant të mbushur plot. Pritja ia vlejti dhe më në fund arritëm të hanim.
Ne menduam se momente të tilla të përbashkëta kishin kuptim të madh për gratë e lagjes. Ato ishin të përfshira në takimet e grave të kishës dhe ne ishim në gjendje të sillnim momente të paharrueshme në jetën e tyre të përditshme. Kanë kaluar më shumë se tre dekada që nga hapja e Albania, e cila ishte e mbyllur, dhe koha ka ndikuar edhe tek gratë dhe jeta e tyre. Vetëvlerësimi i tyre është rritur.
Gratë shqiptare kanë zënë gjithashtu vendin e tyre në përgjegjësitë kishtare. Ato luajnë një rol të rëndësishëm në arritjen e ungjillit tek fëmijët dhe gratë.
Ato i kanë merituar trëndafilat e tyre në Ditën e Gruas. Zoti Ju Bekofte!
”Perendia eshte shpetimtari im; do t ´i besoj dhe nuk do te kem frike. Zoti me jep force e fuqi; ai eshte shpetimtari im. Ashtu sic i sjell gezim te eturit uji i fresket, ashtu edhe populli i Perendise gezohet kur e shpeton.” Jes. 12: 2-3